Leczenie grzybicy pochwy

Grzybica pochwy dotyka nawet co trzecią osobę w wieku rozrodczym, czasami nawet kilkakrotnie. Wyjątkowo sprzyja jej współczesna cywilizacja – siedzący tryb życia, obcisła bielizna, nieprzewiewne stroje, korzystanie z basenów i sauny. W większości przypadków, choroba przebiega łagodnie i nie powoduje groźnych dla zdrowia powikłań, jednak jest jednym z najbardziej uciążliwych schorzeń kobiecych. Leczenie grzybicy pochwy jest procesem długotrwałym i wymaga ścisłego stosowania się do zaleceń lekarskich.

Grzybica pochwy – przyczyny

Grzybica miejsc intymnych jest jedną z najczęstszych infekcji pochwy. Spowodowana jest nadmierną ilością grzybów Candida albicans, które w zdrowym, odpornym organizmie występują w bezpiecznych dla zdrowia ilościach w pochwie, jamie ustnej i przewodzie pokarmowym. Infekcja grzybicza powoduje zachwianie równowagi między florą bakteryjną pochwy i układem immunologicznym. Komórki Candida rozmnażają się i niszczą pH właściwe pochwy, przyczyniając się do powstania przykrych objawów.

Grzybica pochwy – objawy

Swędzenie, pieczenie oraz białe plamy o konsystencji przypominającej twaróg i nieprzyjemnym zapachu to typowe objawy infekcji grzybiczej. Pieczenie i ból nasilają się po współżyciu i przy oddawaniu moczu. Dość często towarzyszą im: zaczerwienienie i obrzęk sromu oraz linijne pęknięcie skóry. Przy przewlekłych i nawracających infekcjach, choroba nie musi jednak przebiegać typowo. Dolegliwości nie są jednak zbyt dokuczliwe, mają różne nasilenie, a objawy grzybicy dotyczą głównie dróg moczowych (ostre pieczenie, oddawanie moczu partami, konieczność częstego korzystania z toalety).

Leczenie grzybicy – kiedy jest konieczne?

Tak naprawdę, domowe leczenie grzybicy pochwy jest nieskuteczne. Nasiadówki na bazie niektórych ziół mogą wręcz sprzyjać dalszemu namnażaniu się grzybów. Zaobserwowanie u siebie objawów grzybicy, może sugerować infekcję i powinno być sygnałem do pilnego kontaktu ze specjalistą.

Leczenie grzybicy pochwy jest procesem długotrwałym, uciążliwym i wymaga ścisłego stosowania się do zaleceń lekarskich, a także szczególnej dbałości o higienę intymną.

Jak leczyć grzybicę pochwy?

Podstawową rolę w leczeniu kandydozy pochwy i sromu odgrywają pochodne azolowe (np. azotan butokonazolu). Leki z tej grupy dają poprawę kliniczną oraz ujemne posiewy w kierunku grzybów w około 80 – 95% przypadków grzybicy sromu i pochwy.

Zastosowanie znajduje także nystatyna, która była pierwszym skutecznym lekiem przeciwgrzybiczym, wskaźnik wyleczeń ocenia się na 70 – 90%. Preparaty przeciwgrzybicze dostępne są w postaci globulek dopochwowych, kremów oraz tabletek doustnych (preparaty doustne przeciwwskazane są u ciężarnych).

W przypadku niepowikłanej grzybicy pochwy najczęściej stosowany jest klotrimazol w postaci globulek, które zakłada się głęboko do pochwy na noc przez 3 – 7 dni. Niektórzy producenci leków zalecają kurację jednorazową dawką leku, jednak takie postępowanie mimo ustąpienia klinicznych objawów choroby nie zawsze powoduje rzeczywistą eradykację grzyba ze środowiska pochwy.

  Kandydozę powikłaną, czyli nawrotową, o dużym nasileniu, której często towarzyszą zaburzenia odporności (związane z cukrzycą, zakażenie wirusem HIV, długotrwała sterydoterapia) leczymy intensywniej. Zastosowanie leków przeciwgrzybiczych powoduje ustępowanie objawów zapalenia pochwy w ciągu 48 – 72 godzin.

Grzybicy pochwy nie można pozostawić bez leczenia, gdyż zaniedbana może być przyczyną powikłań w postaci stanów zapalnych wyższych odcinków dróg rodnych, w tym przydatków, co może skutkować powstaniem zrostów zapalnych i w skrajnych przypadkach doprowadzić nawet do niepłodności.

Każda kobieta, która choć raz przechodziła infekcję wie, że skuteczne leczenie grzybicy pochwy jest zazwyczaj długotrwałe i mało komfortowe.


Bibliografia

Brzezińska-Wcisło L. Choroby weneryczne i dermatozy okolic narządów płciowych, Śląska Akademia Medyczna, Katowice 2002, ISBN 83-88895-36-2
Szepietowski J. Leczenie chorób skóry i chorób przenoszonych drogą płciową, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2002, ISBN 83-200-2625-3
Ackermann G. Antybiotyki i środki przeciwgrzybicze, MedPharm, Wrocław 2010, ISBN 978-83-60466-90-2
De Schepper L. CANDIDA, Objawy, przyczyny, leczenie, Wydawnictwo Lekarskie Similimum, Nowy Sącz 2010, ISBN 978-83-928687-2-9