Jak powstaje grzybica skóry?

Skóra jest najważniejszą warstwą ochronną człowieka. Ten wieloczynnościowy narząd osłania inne narządy wewnętrzne przed szkodliwym wpływem środowiska zewnętrznego. Bariera ochronna czasami zawodzi, wtedy pojawiają się choroby. Grzybice to najczęstsze choroby skóry. Jest wiele rodzajów grzybicy. Choroba pojawia się na skórze, w pachwinach, na paznokciach, na stopach i powierzchniach owłosionych skóry. Jak powstaje grzybica skóry?

Jak powstaje grzybica?

1. Człowiek ma kontakt z czynnikiem wywołującym grzybicę, czyli z zarodkiem grzyba, np. na basenie, w saunie itp.

2. Osłabienie zdolności ochronnych skóry, w skutek uszkodzenia bariery ochronnej lub upośledzenia własnej ochrony przez organizm.

Rodzaje grzybic skórnych:

1. Grzybice właściwe skóry.

2. Powierzchowne grzybice naskórkowe - grzybice dotyczące zakażenia skóry właściwej, włosów i paznokci z odczynem zapalnym, np. łupież pstry. Choroba ta jest powierzchownym zapaleniem naskórka, głównie na tułowiu. Plamy są liczne, lekko złuszczające się, o nieregularnych zarysach i pod wpływem słońca ulegają odbarwieniu. Choroba dość charakterystyczna dla osób uczęszczających na siłownię, gdzie kontakt z wieloma osobami jest idealnym środowiskiem do zarażenia grzybicą.

• Grzybica stóp. Prowadzi do tzn. stopy atlety, jest najczęstszą chorobą w środowisku społecznym. Punktem wyjścia grzybicy stóp są często przestrzenie międzypalcowe. Do zakażenia dochodzi w wyniku bezpośredniego kontaktu z zakażonymi wykładzinami w kabinach prysznicowych i podłogach w szatniach. Bardziej podatne są osoby z uszkodzeniem skóry oraz z cukrzycą. Leczenie grzybicy stóp powinno trwać 4 tyg.
• Grzybica paznokci. Dotyczy paznokci, które ulegają zgrubieniu, przebarwieniu na kolor biały, żółtawy lub brunatny. Pierwszy objaw grzybicy: paznokieć jest łamliwy i szybko rozdwaja się.
• Grzybica skóry gładkiej. Człowiek zaraża się grzybicą skóry gładkiej od drugiej osoby. Zdarzają się przypadki, że punktem zakaźnym są ubrania czy meble. Tego typu grzybica dotyczy dzieci. U dorosłych do zakażenia dochodzi w wyniku nadmiernego pocenia się.
• Grzybica pachwin. Dotyczy mężczyzn, mniej kobiet. Objawy grzybicy widoczne są w okolicach krocza, pośladków, zmianom na skórze towarzyszy świąd. Rozwój zakażenia jest powiązany z wilgotnym środowiskiem.
• Grzybica powierzchni owłosionej. Wywołana jest przez grzyby przenoszone przez ludzi. Objawy grzybicy: niewielki odczyn zapalny skóry, czemu towarzyszy duża łamliwość włosów, jako wynik bytowania grzybów w mieszkach włosowych i strukturach włosa. Grzybica głowy to uciążliwa dolegliwość. Wypadają włosy oraz skóra pozbawiona jest owłosienia o wyglądzie łysienia plackowatego. Najczęściej zakażenie ma charakter przewlekły, a po wyleczeniu grzybicy włosy odrastają. Gdy zakażenie skóry głowy powstało w wyniku grzybów pochodzenia zwierzęcego, choroba ma wtedy przebieg burzliwy, tworzą się treści ropne z ujść mieszków włosowych. Grzybica głowy wymaga intensywnego leczenia.

Jak leczyć grzybicę skóry?

O doborze odpowiedniego leczenia grzybicy decyduje lekarz. Miejscowe leczenie dotyczy niektórych postaci grzybicy stóp, grzybicy głowy oraz pojedynczych grzybic odzwierzęcych. W przypadku grzybic owłosionej skóry głowy konieczne będą preparaty podawane doustnie o działaniu ogólnym.

Zarazić się grzybicą jest nie trudno. Choroba jest nieestetyczna, uciążliwa i nieprzyjemna. Unikaj więc kontaktu z osobami zarażonymi. Profilaktyka będzie najlepszą metodą leczenia grzybicy skóry.

 

Bibliografia

Elewski B. Grzybicze zakażenia skóry, Alfa Medica Press, Bielsko-Biała 2000, ISBN 83-86019-86-1
De Schepper L. CANDIDA, Objawy, przyczyny, leczenie, Wydawnictwo Lekarskie Similimum, Nowy Sącz 2010, ISBN 978-83-928687-2-9
Szepietowski J. Grzybice skóry i paznokci, Medycyna Praktyczna, Kraków 2001, ISBN 83-88092-48-0
Chorzelski T., Jabłońska S. Choroby skóry, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2001, ISBN 83-200-2430-7