Histoplazmoza (Histoplasma capsulatum)

Histoplazmoza to infekcja grzybicza wywołana przez drożdżaka Histoplasma capsulatum lub Histoplasma duboisii. U większości ludzi choroba przechodzi sama, nie wywołując żadnych objawów. Choroba może przybrać postać ostrą, rozsianą lub przewlekłą u osób z osłabionym układem odpornościowym, czyli u noworodków, osób w podeszłym wieku cierpiących na choroby płuc, chorych na nowotwory i AIDS, a także u osób leczonych kortykosterydami lub immunosupresantami.

Mechanizm zakażenia histoplazmozą

Histoplazmoza to rodzaj grzybicy, który najczęściej dotyka płuc. Dzieje się tak dlatego, że drożdżaki Histoplasma capsulatum przenoszą się drogą powietrzną. Są obecne w ziemi, skażonej przez ptasie (najczęściej grzyba przenoszą szpaki) lub nietoperze odchody, a także w jaskiniach, gdzie żyją nietoperze oraz w ptasich gniazdach. Przy odpowiednich warunkach zarodniki grzyba dostają się do powietrza i mogą zostać wciągnięte do płuc przy oddychaniu. Zarodniki pod wpływem temperatury 37 st. C w organizmie człowieka zamieniają się w dorosłe drożdżaki. Ta drożdżyca nie jest zakaźna między ludźmi. Tereny endemiczne histoplazmozy to tereny wokół doliny rzek Ohio i Missisipi w Stanach Zjednoczonych, a także jaskinie w południowej i wschodniej Afryce.

Objawy histoplazmozy

Histoplazmoza to najczęściej grzybica płuc. Objawy pojawiają się po 3-17 dniach od zakażenia. Dzieli się ją na cztery odmiany, o różnym przebiegu i objawach:

• histoplazmoza płucna – postać bezobjawowa lub ostra, w zależności od odporności organizmu, u 10 proc pacjentów z postacią ostrą wywołuje pojawienie się rumienia guzowatego;
• postępująca, rozsiana histoplazmoza – występująca u osób z obniżoną odpornością, np. przyjmujących kortykosterydy lub immunosupresanty, u 6 proc. pacjentów pojawiają się także owrzodzenia na skórze, w przypadku braku leczenia może być śmiertelna;
• histoplazmoza skórna – rzadka postać choroby skórnej, wywołującej owrzodzenia i, u części chorych, limfadenopatię, czyli powiększenie węzłów chłonnych;
• histoplazmoza afrykańska – drożdżyca wywołana przez Histoplasma duboisii.

Najczęstsza postać histoplazmozy to histoplazmoza płucna. Może nie wywołać żadnych objawów, ale jeśli ma postać ostrą, będą to:

• gorączka,
• ból w klatce piersiowej,
• suchy kaszel,
• złe samopoczucie.

Postać chroniczna ma przebieg podobny do gruźlicy i może doprowadzić do śmierci, jeśli nie będzie odpowiednio leczona.

Leczenie histoplazmozy

Histoplazmoza łagodna nie wymaga leczenia, zwykle jest także niezdiagnozowana i chorzy nie są świadomi infekcji. Histoplazmoza ostra, przewlekła i rozsiana wymagają leczenia. Stosuje się w tym celu leki przeciwgrzybicze. W najpoważniejszych przypadkach, leczenie stosuje się nawet przez rok, by pozbyć się infekcji i zapobiec nawrotom.

Pełna diagnostyka mykologiczna to przede wszystkim badania próbek pobranych od pacjenta, a także badanie ELISA i PCR, które wykrywają przeciwciała we krwi lub w moczu. Testy skórne na histoplazmozę pomagają stwierdzić wystepowanie drożdżycy. Wyniki tych badań nie są jednak w stanie potwierdzić, czy dany pacjent w danym momencie cierpi na tę chorobę. Przejście histoplazmozy częściowo na nią uodparnia.