Grzybica jelit

Grzybica jelit jest jednym z najczęściej spotykanych zaburzeń pokarmowych, w którym dochodzi do rozrostu bakterii oraz drożdżaków na ścianie jelit i zaburzenia ilościowej równowagi drobnoustrojów w jelitach. Przyczyny grzybicy jelit należy upatrywać w nieprawidłowej diecie (zbyt duża ilość cukrów), długotrwałej terapii antybiotykowej lub przyjmowaniu leków obniżających poziom kwasoty układu pokarmowego. W leczeniu grzybicy jelit nie stosuje się preparatów farmakologicznych i antybiotyków, ale odpowiednią dietę przeciwgrzybiczą.  

Przyczyny i objawy grzybicy jelit  

Grzybica jelit rozwija się u osób z zaburzeniami odporności, dlatego też częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn i wiąże się to np. ze spadkiem odporności podczas miesiączki. Grzyby rozwijające się na ścianach jelita potrzebują organicznego źródła węgla, ponieważ nie potrafią one wytworzyć węglowodanów z dwutlenku węgla i wody. Najłatwiejszym źródłem węglowodanów są cukry proste, dlatego też jako przyczyny grzybicy jelit wymienia się następujące czynniki:

• spożywanie nadmiernej ilości cukrów - pomimo iż najlepszym źródłem węglowodanów są cukry proste, to także cukry złożone w nadmiernej ilości wpływają na rozwój grzybicy jelit;
• połykanie pożywienia bez uprzedniego dokładnego rozdrobnienia - niedokładne pogryzienie uniemożliwia strawienie m.in. owoców i produktów skrobiowych, co uniemożliwia ich wchłonięcie w jelicie cienkim.

Pozostałe czynniki wywołujące grzybicę jelit to:

• stosowanie leków wpływających na obniżenie kwasoty żołądka;
• stosowanie antybiotykoterapii;
• zaburzenia równowagi prawidłowego składu flory bakteryjnej - drożdżaki wydzielają toksyny, co powoduje osłabienie sytemu odpornościowego, a w konsekwencji ułatwia rozwój grzybicy.

Objawy grzybicy jelit są niespecyficzne i nie zawsze od razu muszą wskazywać na rozwój choroby. Należą do nich:

• wzdęcia i gazy, które są wynikiem fermentacji alkoholowej drożdżaków;
• przelewanie i bulgotanie w jelitach;
• bóle brzucha o niejasnym pochodzeniu umiejscowione w obrębie lewego i prawego dołu biodrowego;
• twardy stolec na początku choroby, a później coraz rzadszy aż do wodnistej biegunki;
• biegunka występująca po zjedzeniu określonej grupy produktów spożywczych;
• parcie na stolec pojawiające się tuż po wypróżnieniu.

Jak wygląda leczenie grzybicy jelit?

Grzybicy jelit nie leczy się farmakologicznie, używając w tym celu środków farmakologicznych i antybiotyków. Prowadzi to do jeszcze większej deregulacji homeostazy jelitowej. Grzybica przewodu pokarmowego może być leczona poprzez stosowanie odpowiedniej diety. Pozwala ona odzyskać homeostazę składu mikroflory jelita grubego. Dieta przeciwgrzybicza opiera się na zdrowych i pełnowartościowych produktach. Zaleca się, by chory spożywał:

• pieczywo pełnoziarniste (w umiarkowanych ilościach);
• mięso bez panierki, chude wędliny i kiełbasy, ryby i jaja;
• jarzyny bulwiaste (surowe i gotowane), szpinak, pomidory, ogórki, warzywa strączkowe;
• kiszoną kapustę, cebulę, czosnek, zioła ogrodowe;
• kwaśne owoce (w tym także niesłodzone kompoty). 

Dieta w grzybicy jelit nie może się opierać na produktach zawierających cukry proste i złożone. Chory musi się wystrzegać:

• cukru w każdej postaci i wszystkich potraw bazujących na cukrze (ciasta, torty, keksy, pieczywo drożdżowe);  
• słodkich owoców (brzoskwinie, śliwki, winogrona, pomarańcze);
• słodkich soków owocowych;
• makronów i produktów z białej mąki. 

Choremu można podawać także odpowiednie probiotyki lub środki ochronne.